Przedwojenny Głogów miał piłkarską drużynę i wiernych kibiców

Na początku były wydzielone fragmenty placu defiladowego, demontowane bramki i mecze z drużynami z regionu. Później przyszły sukcesy, wojna oraz bolesna przerwa, po której wielu zawodników już nie wróciło. Historia SC Preussien pokazuje, jak przedwojenna piłka nożna zapisała się w dziejach Głogowa.

• SC Preussien zaczynał od boiska na placu defiladowym
• Kibice oglądali mecze z drużynami z całego regionu
• Wojna przerwała rozwój klubu i zabrała wielu zawodników

SC Preussien zaczynał od boiska na placu defiladowym

Pierwszy sformalizowany klub piłkarski w przedwojennym Głogowie powstał 1 marca 1911 roku. Około 20 młodych mężczyzn ustaliło wtedy zasady działania drużyny, która wcześniej spotykała się głównie rekreacyjnie. Większość założycieli nie pochodziła jednak z Głogowa.

SC Preussien Glogau początkowo trenował i rozgrywał mecze na wydzielonej części placu defiladowego przy Viktoriastrasse, czyli dzisiejszej ulicy Piastowskiej. Po zakończeniu spotkań bramki trzeba było demontować. Zawodnicy korzystali także z boiska przy Schützenhaus, w rejonie dzisiejszej ulicy Topolowej.

Od sierpnia 1927 roku mecze rozgrywano już na stadionie miejskim przy Bismarckstraße, obecnie ulicy Wita Stwosza. Ta zmiana dobrze pokazuje, jak w ciągu kilkunastu lat piłka nożna przeszła drogę od luźnych spotkań na wydzielonym placu do regularnych rozgrywek na miejskim stadionie.

W materiałach poświęconych historii klubu pojawia się również informacja o pierwszym meczu rozegranym jeszcze przed formalnym powstaniem SC Preussien. Według tego przekazu spotkanie miało odbyć się w 1861 roku z drużyną głogowskiego klubu gimnastycznego. Ta data nie pasuje jednak do chronologii opisanej w dalszej części historii i najpewniej wymaga dodatkowego wyjaśnienia.

Kibice oglądali mecze z drużynami z całego regionu

SC Preussien miał grupę wiernych kibiców. Na głogowskich boiskach pojawiały się zespoły między innymi z Zielonej Góry, Chojnowa, Nowej Soli, Jawora i Wałbrzycha. Rywalizowano także z kilkoma drużynami z Legnicy i Wrocławia.

W mieście działały również inne zespoły piłkarskie. Ich zawodnicy spotykali się z piłkarzami SC Preussien nie tylko w meczach towarzyskich, lecz także w rozgrywkach ligowych. Klub nie ograniczał się przy tym do jednej dyscypliny. Oprócz piłki nożnej funkcjonowały w nim sekcje lekkoatletyczna, piłki ręcznej, także kobiecej, oraz bokserska.

Do wybuchu I wojny światowej klub dwukrotnie zdobył mistrzostwo regionu. Liczył wówczas 110 członków i prowadził również sekcje młodzieżowe. Wśród zawodników od początku byli żołnierze miejscowego garnizonu. Po zakończeniu służby część z nich kontynuowała kariery w innych niemieckich klubach.

Wojna przerwała rozwój klubu i zabrała wielu zawodników

Wojna gwałtownie zmieniła sytuację SC Preussien. Około 90 członków klubu zostało zmobilizowanych do armii niemieckiej, a większość z nich nie wróciła z frontu. Dla rozwijającej się drużyny oznaczało to nie tylko przerwę w działalności, lecz także utratę dużej części środowiska sportowego.

Klub reaktywowano wiosną 1919 roku, kiedy wznowiono również rozgrywki piłkarskie. Funkcję prezesa kolejno pełnili Bruno Langer, Kurt Scheinichen, Carl-Heinz Döpke i Adolf Motzigkeit. Ostatni z nich, znany jako „Motz”, kierował SC Preussien do stycznia 1945 roku.

Największym osiągnięciem drużyny było trzykrotne wicemistrzostwo Dolnego Śląska – w 1927, 1930 i 1931 roku. Od 1933 roku SC Preussien występował w drugiej lidze Dolnego Śląska. W 1943 roku wywalczył awans do Gauligi Niederschlesien, ale w sezonie 1943/1944 został wycofany z rozgrywek z powodu wojennych trudności.

Pamięć o klubie przetrwała także po wojnie. W 1953 roku w Hanowerze spotkali się żyjący członkowie SC Preussien, w tym liczni przedwojenni mieszkańcy Głogowa, którzy osiedlili się w tym mieście. Dwa lata później patronat nad klubem i jego działaczami objął znany niemiecki klub Hannover 96. ചരിത്ര

na podstawie: Urząd Miasta w Głogowie.