15 tysięcy widzów na meczu Chrobrego z Legią. To był szczyt klubu

Na trybunach głogowskiego stadionu zebrało się około 15 tysięcy osób. Chrobry grał wtedy z Legią Warszawa o finał Pucharu Polski, ale spotkanie zakończyło się porażką gospodarzy. Mimo to półfinał pozostaje największym sukcesem klubu. Jego historia zaczęła się znacznie wcześniej, od drużyn związanych z miejscowymi zakładami pracy.

19 marca 1980 roku Legia wygrała w Głogowie 4:0, a później zdobyła Puchar Polski, pokonując w finale Lecha Poznań 5:0. Do półfinału Chrobry dotarł jako zespół III ligi. Wcześniej wyeliminował między innymi Zagłębie Sosnowiec, Gwardię Koszalin i Stal Stocznię Szczecin. Mecz z Legią był kulminacją pucharowej drogi, która przeszła do historii klubu.

• Zakładowe drużyny dały początek Chrobremu
• Pucharowy półfinał poprzedził awans do II ligi

Zakładowe drużyny dały początek Chrobremu

Organizowanie piłki nożnej w powojennym Głogowie rozpoczęło się w 1946 roku, ale nazwa pierwszego zespołu nie jest znana. Rok później pracownicy Elektrowni Miejskiej założyli klub, na który złożyli się sami piłkarze. Z ich składek kupiono materiał i uszyto jednakowe stroje. Drużyna przestała istnieć już po roku, a jej zawodnicy i działacze dołączyli do Związkowca, działającego przy Cukrowni.

W tym samym okresie przy Stoczni Rzecznej powstał Robotniczy Klub Sportowy Stocznia. Piłka nożna rozwijała się także w Energii i Związkowcu, później związanym z Unią. Po likwidacji RKS-u jego zawodnicy i działacze przenieśli się do Sparty. Na bazie tych zmian powstały kolejne zespoły, między innymi Kolejarz i Spójnia. W latach 50. przez krótki czas działała również Gwardia.

Chrobry powstał dopiero 17 stycznia 1957 roku. W auli dzisiejszego Zespołu Szkół Mechanicznych zebrali się działacze i zawodnicy Kolejarza oraz Spójni, a także osoby spoza klubów. Zdecydowali o połączeniu obu zespołów. Nazwę Międzyzakładowy Klub Sportowy Chrobry Głogów zaproponował sędzia piłkarski Jan Marchodej, który został też pierwszym prezesem.

W inauguracyjnym sezonie nowy klub był blisko awansu do klasy A, wówczas czwartego poziomu rozgrywek. Przed ostatnią kolejką prowadził w tabeli, ale przegrał w Kotli ze Zrywem 1:3 i stracił szansę na promocję. Rozróżnienie między początkami zorganizowanej piłki po wojnie a powstaniem Chrobrego pozwala lepiej odczytać jubileusz: osiem dekad futbolu w Głogowie to historia dłuższa niż dzieje samego klubu.

Podczas gali z okazji 80-lecia w Teatrze im. Andreasa Gryphiusa zaprezentowano jedenastkę Chrobrego wybraną przez kibiców. To właśnie klub powstały z połączenia dwóch zespołów stał się później bohaterem największego pucharowego sukcesu.

Więcej aktualności z Głogowa znajdziesz na stronie głównej glogowski24.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na glogowski24.pl/wydarzenie.

Pucharowy półfinał poprzedził awans do II ligi

W sezonie 1979/1980 Chrobry kolejno pokonał Odrę II Opole, Raków Częstochowa i Zootechnika, występującego także pod nazwą Wedan Żórawina. W 1/16 finału wygrał z Zagłębiem Sosnowiec 2:1, a w następnej rundzie pokonał Gwardię Koszalin 1:0. Ćwierćfinał ze Stalą Stocznią Szczecin zakończył się zwycięstwem głogowian 2:1. Bramki zdobyli Aleksander Adamowski i Ludwik Zowczak.

Kolejny ważny etap przyszedł kilka lat później. Trenerem Chrobrego został jesienią 1982 roku Antoni Konsewicz, który poprowadził drużynę do pierwszego w historii klubu awansu do II ligi w sezonie 1983/1984. Zespół zapewnił go sobie na kilka kolejek przed końcem rozgrywek.

Na inaugurację następnego sezonu Chrobry zremisował u siebie z Zagłębiem Lubin 0:0. Pierwszą bramkę na zapleczu Ekstraklasy zdobył Krzysztof Teper, w trzeciej kolejce, w meczu z Zawiszą Bydgoszcz. Głogowianie zakończyli debiutancki sezon na dziesiątym miejscu, które dało im utrzymanie.

na podstawie: Urząd Miasta w Głogowie.