Głogowska drukarnia wydrukowała Biblię Lutra i ponad 300 polskich książek

Prasy drukarskie pracowały w Głogowie na długo przed epoką masowych wydawnictw. Z miejscowych oficyn wychodziły dokumenty urzędowe, książki dla młodzieży, publikacje religijne, a także teksty po polsku. Jedna z firm urosła do rangi największego wydawcy w regionie i przez lata łączyła drukarnię, księgarnię oraz wydawnictwo. Jej historia pokazuje, jak ważną rolę Głogów odgrywał na mapie dawnego przemysłu poligraficznego.

• Od pierwszej oficyny do drukarskiego monopolu w regionie
• Güntherowie drukowali dokumenty, podręczniki i Biblię Lutra
• Ponad 300 polskich książek i sieć księgarń od Śremu po Lipsk

Od pierwszej oficyny do drukarskiego monopolu w regionie

Pierwszym znanym drukarzem działającym w Głogowie był Joachim Funck. Założona przez niego oficyna funkcjonowała od 1606 do 1627 roku, a później prowadził ją syn drukarza, Wigand. Po przeniesieniu zakładu do Leszna Głogów przez około cztery dekady pozostawał bez własnej drukarni.

Kolejne oficyny pojawiały się w mieście stopniowo. Działali tu Erasmus Rosner, Joachim J. Hunold oraz Christian G. Welcher. Po śmierci Welchera jego wdowa ponownie wyszła za mąż, a drukarnia przeszła w ręce Wolfganga M. Schweickhardta. W 1758 roku sprzedał on zakład Christianowi F. Güntherowi, właścicielowi głogowskiej księgarni.

Schweickhardt nie zrezygnował jednak z działalności. Założył konkurencyjną drukarnię, w której pod koniec 1768 roku ukazał się numer próbny pierwszego czasopisma w dziejach Głogowa. Tygodnik „Erwekkungen. Eine Gemeinnutzige Theologisch-Moralische Wochenschrift” doczekał się łącznie 51 numerów.

Problemy finansowe konkurencyjnej oficyny sprawiły, że przejął ją Günther. Z czasem odkupił także drukarnie we Wschowie i Kożuchowie, zdobywając pozycję monopolisty w Głogowie oraz okolicznym regionie. W 1795 roku jego zakłady miały siedem pras drukarskich i pięć pras służących do tłoczenia miedziorytów.

Najświeższe wiadomości z Głogowa czekają na stronie głównej glogowski24.pl, a koncerty, spotkania i imprezy na najbliższe dni – w kalendarzu wydarzeń.

Güntherowie drukowali dokumenty, podręczniki i Biblię Lutra

Przedsiębiorstwo Günthera nie ograniczało się do jednej działalności. W jego skład wchodziły drukarnia, księgarnia oraz wydawnictwo. Zakład realizował zamówienia urzędowe i przygotowywał publikacje na potrzeby oświaty. Wydrukował również Biblię Marcina Lutra, jedną z najważniejszych pozycji w dorobku oficyny.

Po śmierci Christiana Günthera na początku XIX wieku firmę przejęli jego synowie – Ernest Wilhelm i Karol Fryderyk. Obaj wcześniej zdobywali doświadczenie w przedsiębiorstwie ojca. Po przejęciu zakładu nadali mu nazwę „Güntherowska Drukarnia Kameralna”.

W 1826 roku bracia uruchomili filię w Lesznie, które później stało się główną siedzibą firmy. Ernest Günther poszedł własną drogą. Założył drukarnię z warsztatem litograficznym, a następnie także wypożyczalnię książek oraz skład nut i materiałów piśmienniczych.

Ponad 300 polskich książek i sieć księgarń od Śremu po Lipsk

Ernest Günther rozwijał kontakty handlowe z księgarniami i wydawnictwami działającymi na ziemiach polskich. W latach 1837–1840 otworzył księgarnie w kilku miastach:

• Śremie,
• Kościanie,
• Rogoźnie,
• Gnieźnie,
• Lipsku.

Szczególne znaczenie miała działalność wydawnicza kierowana do ludu i młodzieży. Publikacje miały przeważnie charakter umoralniający, a oficyna drukowała również wiele książek w języku polskim. W latach 1826–1860 ukazało się ich ponad 300, nie licząc czasopism i drobnych druków.

To właśnie ten dorobek sprawił, że Ernest Günther zapisał się w historii kultury polskiej. Dla mieszkańców Głogowa oznacza to także coś więcej niż wspomnienie dawnego zakładu – miejscowe drukarnie uczestniczyły w obiegu książki, edukacji i wymianie kulturalnej między miastami.

Po śmierci Ernesta przedsiębiorstwo podzielono między jego zięciów. W 1833 roku podupadającą firmę Güntherów kupił Carl Flemming, pochodzący z okolic Lipska. Jego przejęcie rozpoczęło kolejny etap rozwoju głogowskiego przemysłu poligraficznego.

na podstawie: UM Głogów.