Neptun nad Odrą - jak zatoka i restauracja wróciły do życia w Głogowie

Nad brzegiem Odry stoją kolejne warstwy pamięci. W miejscu, gdzie od lat mieszkańcy szukali odpoczynku i tańców, znów tętni życie — nie jako ślad przeszłości, ale działający ośrodek turystyczny i rekreacyjny. Historia tego zakątka Głogowa splata się z regulacją rzeki, modą na ogródki nadwodne i powojenną odbudową. Opowieść o budynku „Neptun” to opowieść o przemianach miasta nad Odrą.

• Jak zatoka i klub Neptun kształtowały życie nad Odrą
• Powojenny upadek i późniejszy powrót - Głogów odzyskuje Neptuna

Jak zatoka i klub Neptun kształtowały życie nad Odrą

Początki miejsca sięgają czasów, gdy koryto Odry zostało wyprostowane, a dawny odcinek rzeki zamienił się w zatokę — dziś znaną jako Zatoka Neptuna. Prace regulacyjne prowadzone w latach 1931-33 pozostawiły fragment starego nurtu, przy którym od 1908 roku działał klub wioślarski Neptun. Wzdłuż starego koryta od końca XIX wieku rozwijała się infrastruktura rekreacyjna - parterowe ogródki, „rzeczny zakład kąpielowy” i kawiarnia reklamowana w dwudziestoleciu jako Oderterasse - „Perła Głogowa”.

Przez lata obiekt ewoluował z drewnianej werandy do rozbudowanej restauracji na kilku tarasach. Przebudowa z przełomu lata 20/30 pozwoliła pomieścić do 1500 osób na trzech tarasach i w wnętrzu, a w połowie lat 30. drewniane elementy zastąpiono murowanymi ścianami, co zmieniło charakter miejsca z sezonowego na bardziej trwały punkt spotkań i zabawy.

Powojenny upadek i późniejszy powrót - Głogów odzyskuje Neptuna

Podczas wojny budynek uległ zniszczeniu - do tego momentu miejsce działało intensywnie aż do 1944 roku. Pozostałe ruiny przez kilkadziesiąt lat popadały w degradację, aż w 1978 roku oddano do użytku nowy, trzykondygnacyjny budynek restauracyjno-hotelowy, który mieszkańcy potocznie nazywali Neptunem. Obiekt miał powierzchnię użytkową około 823 m² i powierzchnię zabudowy około 367 m². W programie znajdowały się: sala restauracyjna z kuchnią, pokoje gościnne, garaże i zaplecze gospodarcze.

W nowej odsłonie miejsce żyło: w sali odbywały się potańcówki i wesela w latach 1978-2001. Wnętrza zdobiły murale autorstwa Zygmunta Stachury, a przez pewien czas jego pracownia funkcjonowała w jednym z pomieszczeń mieszkalnych. Po okresie zamieszkania niektórych pokojów budynek został opuszczony, niszczał i bywał schronieniem osób bez dachu nad głową.

Ostatnie lata przyniosły rewitalizację terenu i odbudowę funkcji użytkowych. W połowie 2024 roku kompleks został ponownie udostępniony, oferując m.in.:

• noclegi,
• salę edukacyjną,
• gastronomię,
• wypożyczalnię kajaków i rowerów,
• magazyn na sprzęt turystyczny.

Autorem przypomnienia dziejów obiektu jest Dariusz Andrzej Czaja - materiał pochodzi z cyklu „Historia Głogowa”.

Trwałe przywrócenie obiektu to nie tylko konserwacja cegieł i murali - to powrót miejsca spotkań, które może funkcjonować równocześnie jako punkt rekreacji, baza dla amatorów sportów wodnych oraz przestrzeń wydarzeń edukacyjnych. Nowa oferta wzmacnia turystyczny potencjał nadodrzańskiego fragmentu miasta i daje mieszkańcom wygodne zaplecze — od rodzinnych wyjść nad wodę po możliwość organizacji lokalnych imprez i zajęć.

na podstawie: Urząd Miasta w Głogowie.